The New Tommy Times

(wat Socrates op sneakers mij écht leerde)

Ooit, intussen al een hele tijd geleden, las ik Socrates op sneakers van Elke Wiss.
Niet omdat ik beter wilde leren praten.
Wel omdat ik voelde dat veel gesprekken nergens écht raakten.

Dat boek kwam binnen.
Niet luid. Niet spectaculair.
Maar blijvend.

Tot op vandaag zit het in hoe ik werk, hoe ik luister, hoe ik vragen stel. En vooral: in hoe ik soms bewust géén antwoord geef.

De meeste gesprekken zijn eigenlijk geen gesprekken

Laat ons eerlijk zijn.
De meeste gesprekken — zeker in ondernemerschap — zijn geen gesprekken. Het zijn uitwisselingen van standpunten.

We luisteren om te reageren.
We vragen om te sturen.
We willen helpen, oplossen, vooruit.

En net daar loopt het vaak fout.

Wat Socrates op sneakers mij leerde, is dat goede gesprekken niet vertrekken vanuit weten, maar vanuit niet-weten. Vanuit echte nieuwsgierigheid.

Niet gespeeld.
Niet strategisch.
Gewoon: “Ik wil begrijpen wat jij bedoelt.”

Doorvragen is geen kunstje

Doorvragen klinkt eenvoudig.
Maar wat veel mensen doen, is eigenlijk doorduwen.

Echte vragen vertragen.
Ze blijven hangen bij één woord. Eén zin. Eén idee.

Als iemand zegt:

• “Het moet nu echt veranderen”
• “Ik zit vast”
• “Het loopt eigenlijk wel oké”

Dan zit daar bijna altijd iets onder.

En in plaats van daaroverheen te stappen, blijf ik daar net bij stilstaan.

“Wat bedoel je met vast?”
“Wanneer is het voor jou ‘oké’?”
“Wat maakt dat het nu moet veranderen?”

Geen bombardement aan vragen.
Wel precisie.

Woorden zijn geen details

Een van de sterkste dingen uit het boek vind ik dit:
taal is nooit toevallig.

Woorden als:

• moeten
• altijd
• eigenlijk
• gewoon

Dat zijn alarmsignalen. Geen foutjes.

Wanneer iemand zegt “ik moet dit doen”, dan ga ik niet meteen mee in de oplossing. Dan wil ik eerst weten: van wie moet dat? En wat gebeurt er als je het niet doet?

Dat soort vragen legt denken open.
Zonder te duwen. Zonder oordeel.

Waarom dit zo goed werkt bij ondernemers

Ondernemers zijn doeners.
Ik ook.

Maar doen zonder denken wordt vroeg of laat duur. In energie, in tijd, in goesting.

Wat ik keer op keer zie — en wat Socrates op sneakers perfect beschrijft — is dat echte helderheid zelden ontstaat door advies. Wel door goede vragen.

Wanneer iemand zichzelf hoort denken, gebeurt er iets:

• keuzes worden scherper
• twijfel krijgt een naam
• richting wordt voelbaar

Niet omdat ik het zeg.
Maar omdat zij het zelf uitspreken.

En dat blijft plakken.

Ook in Borrelen met Madam & Meneer

Diezelfde manier van praten nemen we mee in Borrelen met Madam & Meneer. Check onze gesprekken op YouTube & Spotify.

Geen opgeblazen succesverhalen.
Geen ingestudeerde antwoorden.

Wel echte gesprekken. Met stiltes. Met twijfel. Met dingen die nog niet af zijn.

En net daardoor komen de strafste inzichten naar boven.
Niet het perfecte verhaal.
Wel het eerlijke.

Wat ik écht meenam uit dat boek

Misschien is dit wel de kern:
goede vragen zijn een vorm van respect.

Ze zeggen:

• ik luister
• ik weet het niet beter
• jouw denken is belangrijk

In een wereld waar iedereen iets te zeggen heeft, is dat geen kleine keuze.

Tot slot

Doorvragen is geen zachte vaardigheid.
Het is scherp werk.

Het vraagt rust.
Aandacht.
En het lef om even niets op te lossen.

Maar wie het volhoudt, merkt dit:
goede vragen veranderen gesprekken.
En goede gesprekken veranderen beslissingen.

En beslissingen
— die bepalen alles.